همه سرخوش و دلگرم ، و سرشار از مهربانی، کوله‏ باری مختصر می ‏بندیم تا
 
هم‏قدم شویم روزی مبارک را با بهار؛ بهاری دلکش، بهاری زیبا، بهاری مغرور!

تو هم با دیگران هم‏قدم شو؛

برخیز و بیا «بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت».

بیا تا جانی تازه کنیم.

در این هوای دل‏انگیز، جانمان را با جان طبیعت گره بزنیم و سبز و سرزنده شویم؛

که هوا پر از بوی عشق است؛

بوی بودن، بوی زندگی.

همه جا بهار می‏ وزد و جان طبیعت، تازه‏ تر از جان‏ هایی است که دیروز متولد شده‏ اند.

بیا دل به بادها گره بزنیم و جانمان را به دست نسیم بدهیم!

 و خویش را به دست مستی بادها بسپاریم؛

همچون پیراهنی ناآرام که در بادها به دنبال آرامش می‏ دود کوه و در و دشت را.

بیا چشم‏هامان را به رودها بسپاریم تا سرمست شویم و جانمان آکنده شود ،

از یاد یاری مهربان که طبیعت را همزاد طبع ما آفرید!

 و ما را در خاطره طبیعت جا گذاشت، همچون بهار.

برخیزیم و خاطرمان را از خاطره‏ های بهار رنگ کنیم!